Już we wczesnej fazie projektowania urządzeń elektronicznych należy zwrócić szczególną uwagę na prawidłowe określenie odstępów izolacyjnych powietrznych oraz po izolacji. Pozwala to uniknąć późniejszych problemów projektowych. Często bowiem urządzenia nie przechodzą testów przez błędne obliczenie lub nawet przeoczenie odstępów izolacyjnych powietrznych i po izolacji w fazie projektowania.

Odstęp po izolacji (ang. Creepage distance). Odstęp po izolacji jest to najkrótsza droga pomiędzy dwoma przewodnikami mierzona wzdłuż powierzchni izolacji. Zachowanie właściwych odstępów po izolacji chroni przed przejściem prądów pełzających jak i procesem powstawania ścieżek przewodzących na powierzchni izolacji, które są skutkiem wyładowań elektrycznych powstających w pobliżu przewodnika. Odporność na prądy pełzające zależy w głównej mierze od dwóch czynników: wartości współczynnika CTI (ang. Comparative Tracking Index) materiału izolacyjnego oraz zanieczyszczeń występujących w środowisku pracy.

Odstępy izolacyjne powietrzne (ang. Clearance distance). Odstęp izolacyjny powietrzny jest najkrótszą drogą pomiędzy dwoma przewodnikami mierzoną w powietrzu. Odstęp ten zapobiega przeskokowi iskry pomiędzy elektrodami, który powodowany jest przez jonizację powietrza. Na odległość odstępu ma wpływ wilgotność względna, temperatura, oraz stopień zanieczyszczeń środowiska.

Odstępy izolacyjne są również istotne z punktu widzenia konstruktora elementów indukcyjnych, dlatego też nasi klienci proszeni są o ich określenie. Zachowanie wspomnianych odstępów jest szczególnie ważne, jeżeli projektowane urządzenie ma być zgodne z wymogami polskich norm. Dlatego też konstruktor/projektant powinien dokonać klasyfikacji urządzenia określając, w zależności od jego zastosowania, wymogi norm które dane urządzenia musi spełniać. Następnie na podstawie danych norm określić odstępy izolacyjne. Wśród polskich norm, dotyczących urządzeń elektronicznych, najczęściej pojawiają sie normy:

Przed przystąpieniem do określenia odstępów izolacyjnych konieczne jest zapoznanie się z pojęciami stosowanymi w polskich normach tj. grupy materiałowej stosowanych materiałów izolacyjnych, klasy zanieczyszczeń środowiska pracy oraz grupy przepięciowej, w której urządzenie ma pracować.
Grupy materiałowe zależą od wskaźnika odporności na prądy pełzające (CTI) i klasyfikowane są następująco:

Przy projektowaniu urządzeń domowych, biurowych itp. (zasilanych z sieci do 300VAC) brana jest pod uwagę kategoria II - 2,5kV.

Klasy izolacji. Kolejnym ważnym pojęciem jest klasa izolacji. Wyróżnia się cztery klasy izolacji: funkcjonalna, podstawowa, dodatkowa oraz wzmocniona. Jako że podział na klasy izolacji jest tematem obszernym odsyłamy zainteresowanych do polskich norm np.: PN-EN 60950 rozdział 2.9.3. Jednak zdecydowana większość urządzeń wymaga stosowania izolacji wzmocionej (ang. Reinforced). Po za tym przyjęcie w obliczeniach klasy izolacji wzmocnionej daje nam pewność, że urządzenie będzie spełniać wymogi niższych klas izolacji.